
نتیجهی تلاش سلام بچهها چند ماه پیش من یه پست گذاشتم اینجا و الان که خوندمش و به یاد حال روحی اون زمانم افتادم واقعا به این جمله که هیچ حالی یکسان نمیمونه ایمان آوردم.من اون زمان تو بدترین حالت روحیم و با مریضی روحی و جسمی اون پست رو گذاشتم و حالا نتیجهی اون روزا رو زندگی میکنممیدونم شاید این بیماریهایی که برام به وجود اومد تا آخر عمرم همراهم باشن اما حداقل نتیجهشون رو دیدم و رنج و درد بی حاصل نبودن:)من دیروز اولین روز دانشگاهمو گذروندم اونم رشتهی پزشکیای که این همه مدت براش تلاش کردم:)))شاید اوایل دلم میخواست دندون قبول بشم اما الان میگم شاید صلاح زندگیم در همین بوده و خوشحالمدیروز روز هیجانانگیزی بود هرچند یکم با تصوراتم فرق داشت اما جالب بود و امیدوارم به مرور بهتر هم بشهخلاصه ما که دکتر شدیماون دختربچهی کوچولویی که این وبلاگ رو سال ۹۴ زد هیچوقت فکر نمیکرد مسیر زندگیش به این سمت بره اما شد.باید ببینیم بعد از این زندگی ما رو به کجاها خواهد برد:)) chat person Mahgol schedule چهارشنبه ۲۴ بهمن ۱۴۰۳ ، 12:7
برچسب:
نویسنده: آناهیتا امینی